9/11 voor dummies (3)
juli 15, 2008
Deze serie is bedoeld voor mensen die nu interesse krijgen rond de gebeurtenissen voor en na 9/11. Waar ik mijn eigen verhaal vertel. Voor al degene die door de bomen het 9/11 bos niet meer zien.
In september 2006 zou het dan gebeuren. Op affiches door de stad Amsterdam stond het toch echt vermeld. Het grote 9/11 debat in het Tropenmuseum, alwaar prof. David Ray Griffin als gastspreker zou zijn. Ze zouden er allemaal zijn. Voor en tegenstanders van de 9/11-complot theorie zouden in een open debat met elkaar discussieren. Uit alle lagen van de bevolking. Politieke partijen, journalisten en wetenschappers. Het hele intellect bijeen. Helaas het werd een farce. Een debacle. Alle politieke partijen hadden zich de avond van te voren teruggetrokken en zouden niet deelnemen. Ze hadden allemaal afgezegd. Laf, ondemocraties en onverantwoordelijk. Wel ons de oorlog in Afghanistan in jagen, wel de Amerikaanse oorlog in Irak politiek steunen (de huidige regering heeft dan ook zeer veel bloed en chemicalien aan hun handen – zie de film “The Secret Massacre of Fallujah” en “Convoy of Death” in het NRFilmhuis), maar het essentiele debat vermijden. Ik besloot nooit meer op één van deze semi-democratiese (de regering wordt indirekt gekozen) partijen ooit nog te stemmen. Uit de puinhoop van deze avond werd de Nationaal Realistiese Partij geboren. Uit pure woede, uit pure onmacht. Maar met een 100-jarig geduld zal zij de politiek in Nederland definitief gaan veranderen. De g-politiek zal langzaam door de aderen van ons systeem-in-verval gaan stromen. Zo werd deze avond in het Tropenmuseum het omslagpunt in de Nederlandse politiek, zo zal de geschiedenis ons later leren.
Het NRD heeft geen beelden van de speech van David Ray Griffin in het Tropenmuseum (en het zwakke/niet open debat daarna *), maar wel een speech die David Ray Griffin enkele dagen later uitsprak in Kopenhagen. Het had dezelfde toon. En zo geraakte ik in het kamp van de 9/11 for truth denkers. Zo werd ik een Nationaal Realist.
David Ray Griffin – 14 september 2006 Kopenhagen
*) Zo werd in de eerste zin van het debat internetjournalist Daan Speak onder de gordel beledigd door een journalist van de gevestigde orde – wiens naam ik niet wens op te schrijven, waarna het met open vizier/mekaar-niet-beledigen-debat direkt in het afvoerputje van de semi-democratie belandde met dank aan presentator Rob Oudkerk die deze belediging niet pareerde (slecht gefloten scheids).
Als extra de film 9/11 press for truth. Waar vrouwen van 9/11-slachtoffers worden gevolgd in hun strijd voor waarheid en rechtvaardigheid. Met ongelofelijke beelden van de minister van Buitenlandse Zaken USA Rice die net geen meineed pleegt, maar zwaar door het stof moet als ze wil ontkennen dat de Amerikaanse regering geen kennis had van informatie over eventuele aanslagen. Kijk en huiver.
9/11 Press for truth
juli 28, 2008 at 06:03
I believe that truth has only one face: that of a violent contradiction.GeorgesBatailleGeorges Bataille, The Deadman
juli 27, 2008 at 18:39
Vending machines are a big part of my life. I like when you reach into the vending machine to grab your candy bar, that flap goes up to block you from reaching up. That’s a good invention. Before that it was hard times for the vending machine owners. “What candy bar you getting?” “That one … and every one on the bottom row!”
juli 27, 2008 at 07:17
The American people are sheep. They’re comfortable, rich, working. It’s like the Romans, they’re happy with bread and their spectator sports. The Super Bowl means more to them than any right.JackKevorkianJack Kevorkian
juli 26, 2008 at 20:46
There are yawning gulfs into which large chunks of me have fallen. I do not always know where I am at present.JosephHellerJoseph Heller, Something Happened
juli 26, 2008 at 09:40
…mercy to the guilty is cruelty to the innocent…